ابوالفتح ، علی بن محمّد بُستی از شاعران و منشیان معروف قرن چهارم . در بُست * متولّد شد. همانجا حدیث و فقه و ادب آموخت . شاگرد ابن حِبّان محدّث بود و محدّثی دیگر به نام خطّابی (متوفی 388) با او دوستی داشت . پیرو مذهب شافعی بود و در جوانی کاتب بایْتوز، امیر بست گردید و چون در 367 شهر به دست سبکتگین افتاد شاعر نیز به امیر فاتح پیوست .

ابوالفتح بستی قبلاً نیز از نویسندگان دولت سامانی بود و بعدها در دستگاه یمین الدوله محمود نیز خدمت کرد و در 400 یا 401، در شهر اوزجند، در حالی که مورد بی مهری محمود واقع شده بود، تبعیدی وار درگذشت . ثعالبی در یتیمة الدّهر او را بسیار ستوده و در تجنیس ، صاحب طریقة مخصوص دانسته است . در مقام ادبی او این بس که صاحب خزانة الخیال وی را همطراز ابواسحاق صابی شمرده و معتقد است که هر کس خواهد که بر گنجینه های جناس راه یابد، ناگزیر باید در رسائل ابواسحاق صابی و اشعار ابوالفتح بستی تتبّع کند .

دیوان اشعار بستی در 1294، در بیروت به چاپ رسیده است . معروفترین قصیدة او نونیه ای است به نام «عنوان الحِکَم » که جنبة تعلیمی دارد و در تعداد ابیات آن اختلاف است . بدر جاجرمی * این قصیده را به زبان فارسی به نظم کشیده است . بستی به فارسی نیز اشعاری دارد. ثعالبی در معرّفی بستی ، به وصف ویژگی شعرش پرداخته و بعضی ابیات او را در حدّ اعجاب دانسته است . وی با بستی دوست بود و به ترغیب بستی کتاب اَحْسَنُ ما سَمِعْتُ را تألیف کرد . مضمونهای شعری بستی عبارت است از : غزل و باده ، ادبیات ، طبیّات و فلسفه ، نجوم ، مدح ، اخوانیات ، شکوی '، ذمّ و هجا، شَیب و کِبَر (جوانی و پیری )، امثال و نوادر و حکم . شرح احوال و معرفی آثار او را دکتر محمد مرسی الخولی تحت عنوان ابوالفتح البستی حیاته و شعره به چاپ رسانده است .

منبع : دانشنامه جهان اسلام

معرفی مجموعه آستان قدس:

مجموعۀ شمارۀ 12502 را کاتبی ناشناس در سال 396ق به خط نسخ کهن در نیشابور کتابت کرده است. تعداد اوراق آن 62 برگ دوازده سطری و شامل تدبیر الصحه بالمطعم و المشرب از ابوزید حنین بن اسحاق عبادی (194 - 260ق) از مترجمان نامور دانش‌های یونانی، به‌ویژه پزشکی به سریانی و عربی؛ اظهار مساوی شعر ابی‌الطیب المتنبی نوشتۀ صاحب بن عباد (326-385ق) وزیر مؤیدالدوله دیلمی؛ روزنامجه نوشتۀ صاحب بن عباد برای ابن العمید (د 360 ق) وزیر آل بویه، در ذکر وقایعی که در بغداد بر وی گذشته است؛ و اشعار پراکنده، شامل 29 قطعه از ابوالفتح بستی، ادیب و شاعر ذواللسانین (360-‌401ق) و ابیاتی از ابن المعتز و ابوتمام و ابوعبدالله محمد بن یعقوب و شاعری دیگر است.