گلازنه ( gelazneh  ) در اصطلاح متداول بین اهالی روستای کلهرود ( از توابع شهرستان شاهین شهر و میمه ، استان اصفهان )  به آویزه ای از بادام تر  گفته می شود. از حسن سلیقه ی زنان روستا این بود که وقتی بادام تازه را پوست می کنده و مغز می کردند مغز بادام تر و گاهی گردو را با سوزن و نخ به یکدیگر متصل کرده و به صورت آویزه ای در می آوردند  و در جایی مناسب آویزان می کردند و در شب های زمستان یا شب عید از این بادام خشک شده ولی خوش طعم استفاده می کردند. کتاب های لغت مثل لغت نامه دهخدا و فرهنگ معین را که دیدم کلمه گلازنه در آنها نبود. در وبلاگ ها و سایت های اینترنتی چند متن دیدم که کلمه ی گلازنه در آن به کار رفته بود. و گلازنه را به دو معنی به کار برده بودند: یکی به معنی علاف و بیکار و دیگری به معنی قطار شتر. به هر حال این کلمه یک واژه ی اصیل فارسی است و چه خوب که اجداد ما آن را حفظ کرده و به ما رسانده اند.