درس زیبایی شناسی

   زیبایی داشتن یا رعایت نوعی نظم و تناسب در یک وجود مشخص است. از این لحاظ وقتی از امر زیبا سخن می گوییم به این معنی است که هر چیزی دقیقاً در بهترین جایگاه و موقعیت خود قرار گرفته باشد و تناسب و نظم رعایت شده باشد.

البته این دیدگاه منتقدانی دارد. برخی معتقدند نظم در بی نظمی و زیبایی در عدم تناسب است. این چالش به آنجا بر می گردد که معیارهای زیبایی شناسی بنا به موقعیت زمانی و مکانی تغییر می کند. زیرا در زمانی امر زیبا تعریف و تلقی خاصی دارد و در زمان دیگر تعریف و تعبیر دیگری. همچنین در مکانی زیبایی را در چیزی می دانند که در مکان دیگری آن امر اصلاً زیبا تلقی نمی شود. این قضیه موجب شده که عده ای زیبایی را امری نِسبی بدانند و آن را تابعی از زمان و مکان فرض کنند. آنچه روشن است این است که  اکثریت جوامع  ، می توان به شاخص ها و معیارهایی دست یافت که در باب امر زیبا توافق دارند.

 اما تشخیص دهنده ی امر زیبا چیست؟

. اول : حواس پنجگانه ی ما هستند که مواد و مصالح لازم برای شناخت امر زیبا از امر نازیبا را در اختیار ما می گذارند . دوم :  عقل به عنوان دریافت کننده و سنجشگر اطلاعات است . اطلاعات حواس پنجگانه را دریافت می کند. در ترازوی نقد قرار می دهد و حکم نهایی را صادر می کند.

زیبایی شناسی امری تکامل یابنده است که با پیشرفت های مادی و معنوی انسان و تکامل خرد انسانی ، تکامل می یابد. تکنولوژی جنبه های نامکشوف امر زیبا را هویدا می سازد و ادبیات و هنر آن را در بهترین شکل خود به ظهور می رساند.

حسین صفاری دوست

حسین صفاری‌دوست ، شاعر و  پژوهشگر معاصر در  سال ۱۳۲۸ در قزوین به دنیا آمد.

 او نخستین مجموعه شعر خود را با نام «فصلی از شکفتن» در سال ۱۳۵۴ منتشر کرد. او در مجموع حدود ۲۰ مجموعه شعر به چاپ رسانده است. «مهمانی سنگ‌ها»، «نهال»، «کوچه‌های بی‌عابر»، «اندیشه‌های زخمی»، «خورشید خمیده»، اثر دوجلدی «با نیما و دیگران»، «خاکستری هزار قناری»، «با تاک‌های قرمز قزوین»، «چکاوک در حصار»، «این‌جا ستاره‌ها همه می‌سوزند»، «آتش خلوت‌نشین»، «آن وعده‌های پرپر دیروز»، «حتما خیال آمدنی است» و «چندمین نفر روزگار؟!»از دیگر کتاب‌های این شاعرند. 

وی سرانجام در روز ۳۰ تیر ۱۳۹۹ ه. ش. در بیمارستان امام خمینی تهران پس از ۴ روز بستری بودن درگذشت و پیکر او در شهر قزوین زادگاهش به خاک سپرده  شد.