ناگفته هایی از بازار قیصریه اصفهان

* سقاخانه درب بازار قیصریه

در کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران یک نسخه خطی ( شماره ۳۳۵۶ ) از " حاتمیه " تالیف : ملاحسین واعظ کاشفی وجود دارد که محمد کاتب رزه ای در جمادی الثانی ۹۶۹ ه. ق. کتابت شده است.

در صفحه عنوان و صفحه آخر و حاشیه صفحات شعرهاییست از خیام و كمال اسماعیل و دیگران و از عبدالواسع دامی در تاریخ سقاخانه درب قیصریه سپاهان در ۱۱۷۳ ( ص ۶۶)

( فهرست نسخه های خطی کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران ج ۱۱ ص )

* شعر رضوان درباره بازار قیصریه

در کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران نسخه ای از دیوان رضوان ( نسخه شماره ۴۳۴۴ ) وجود دارد . از زندگی این شاعر اطلاع زیادی در دست نیست. در دیوان او ابیاتی در وصف بازار قیصریه و آثار پیرامون آن دیده می شود. ( فهرست نسخه های خطی کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران ج ۱۳ ص ۳۳۰۰ )

کتابخانه های علماء اصفهان در عصر قاجار  ( ۱ )

۱. کتابخانه میرزا عبدالرزاق بن میرزا علیرضا حائری ( - )

اصفهان متولّد شده و خدمت جمعی کثیر از فضلای این شهر همچون حاج میرزا بدیع درب امامی، آخوند کاشی، حاج آقا منیر بروجردی، آخوند گزی و آقانجفی و آقا سیّد محمّدباقر درچه ای و در همدان از سیّد عبدالمجید گروسی بهره برد و در نجف به درس جمعی از بزرگان حاضر شد. سپس به همدان مهاجرت نموده و تا آخر عمر به ترویج دین و نشر احکام، از راه تألیف و تصنیف و منبر و محراب پرداخت. او سرانجام در اوایل شوال 1383ق در همدان وفات یافت.

تألیفات او بالغ بر هفتاد مجلّد کتاب و رساله است .

اما کتاب های کتابخانه او :

الف :" مقدمه الواجب " آقا حسین خوانساری . کتابت قرن سیزده هجری بدون نام کاتب و بدون تاریخ مکان کتابت موجود به شماره ۱۴۳۴۹ در کتابخانه مجلس شورای اسلامی

ب : "شرح معارج الأصول‌" تالیف مير عبد الصمد حسيني از أحفاد مير سيد علي همداني حائري عارف ( الذریعه ج ص )

۲. کتابخانه میرزا محمد مهدی نایب الصدر

وی از نوادگان میرزا محمد باقر پیشنماز بن سید علیرضا حسینی عاملی است. میرزا محمد باقر پیشنماز دارای کتابخانه ای مفصّل با کتاب های نفیس بود، که آن را وقف طلاّب و علماء نموده بود. در فتنه افغان و وقایع پس از آن کتاب ها از وقفیّت خارج و پراکنده گردید تا این که میرزا محمّد مهدی نایب الصّدر در سال ۱۲۳۰ ق. بسیاری از کتب وقفی را خریداری و جمع آوری نموده و آن را دوباره وقف نمود. اعلام اصفهان ج ۲ ص ۱۱۶ )

واژه شناسی " لنگ " و جاهای برگرفته از آن

" لِنگ" و " لِنگه " " لَنگ " از واژه های کهن پارسی است. واژه ی همتای آن " تا " است.

لنگه کفش یک تا از جفت کفش یا جوراب است. لنگیدن ، لنگ زدن یک تا از یک جفت پا است.‌ چهار لنگ و هفت لنگ در سال بختیاری همان تا با لنگه ی دیگر برای لنگه هم تراز خود است.

در بسیاری از جاها در ایران واژه ی لنگ به کار رفته است

۱. " لَنجرود " ( لنگرود ) نام رود و روستایی در نزدیک قم

۲. " لَنگرود "شهری مشهور در گیلان.

۳. بندر " لِنگه " در هرمزگان.

۴. چشمه " لَنگان " در چهارمحال و بختیاری.

۴. ناحیه " لِنجان " در استان اصفهان.

۵. ناحیه " اَلنجان" در استان اصفهان

قحطی سال ۱۲۳۲ ه. ق. در خوانسار

محمد صادق بن شیخ مسیح خوانساری نسخه ای از کتاب " مجمع البیان را در سال ۱۲۳۲ کتابت کرده است . این نسخه در کتابخانه مجلس شورای اسلامی موجود است. وی پس از پایان کتابت در یادداشتی به قحطی سال ۱۳۳۲ ه. ق . در خوانسار اشاره می کند:

كاتب در رقم خویش نخست به سر گذشت و در گذشت مولف اشارتی دارد و سپس از احوال زمان خویش و حدوث قحط و مجاعت در این تاریخ و هلاك بیش از دو هزار تن و فرار بیش از سه هزار تن از مردم شهر سخن می گوید و نام شهر خویش را نمی آورد . همچنین می گوید هفت جزء آخر این تفسیر را نوشته است . در ذیل رقم كاتب چند تاریخ ثبت شده از آن جمله یكی تاریخ ۱۲۸۸ كه در برابر آن نوشته: « مجاعه بعد «مجاعه مذكوره در ۱۲۳۲

سادات رضا توفیقی کوه گیلویه

از خاندان های علمی و فرهنگی ایران در عصر صفویه و پس از آن خاندان رضا توفیقی است. تعدادی از شاعران و خوشنویسان و عالمان دینی از این خاندان برخاسته اند‌ . برخی از آنها در اینجا معرفی می شوند.

۱. عبدالجبار بن محمد شفيع رضا توفيقي حسيني كوه گيلويه اي ، که اهل فضل و ادب بوده و طبع شعر داشته و نستعلیق را با مهارت می نوشته و در قرن دوازدهم هجری ی زیسته است.

وی کتاب " شرح احادیث طینت " تالیف : آقا جمال الدین محمد خوانساری را به خط نستعلیق کتابت کرده و به شماره ۲۵۴۰ در کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران وجود دارد . ( فهرست نسخه های خطی كتابخانه دانشگاه تهران. ج.۹ ص )

مدرسه کافوریه اصفهان

تاریخچه

مدرسه آقا كافور ( کافوریه ) يكي ديكراز آثار دوران شاه عباس دوم مي باشد كه بوسيله آقا كافور يكي از خواجه هاي حرم شاه عباس و صاحب جمع دار دربار صفویه در مجاورت بازار توپچي باشي و محمد امين ساخته شد .

این مدرسه در محله کران اصفهان و نزدیک دروازه کران قرار داشت و محله کران در قدیم از محله های یهودیه به شمار می رفت. اکنون نام و نشانی از آن نیست.

‏به قول مولف « گنجينه آثار تاريخي اصفهان » از اين مدرسه جز كتيبه سردر آن كه بر يك لوح سنگ مرمري نوشته شده و در يكي از غرفه هاي مسجد خان نگاهداري مي شود اثري بر جاي نمانده است . ‏در اين كتيبه نفيس كه به خط بسيار زيباي نستعليق برجسته بر سنگ مرمر حجاري شده به نام شاه عباس دوم صفوي اشاره شده، اما آقا كافور ، را حاجي كافور نوشته است. ‏نويسنده اين كتيبه را ثلث نویس بزرگ عهد صفوی استاد محمدرضا امامي در سال ۱۰۶۹ ه. ق. نوشته است. .

.

برخی از کتاب های وقفی آقا کافور

۱. قرآن کریم نوشته دوست محمد بن سلیمان هروی در سال ۹۶۸ ه. ق در هرات که توسط حاجي آقا كافور صاحب جمع خزانه عامره بر روضه معصومه قم در تاریخ رجب ۱۰۹۴ ه. ق. وقف شده است و به شماره ۱۵۰ در کتابخانه آستان مقدس حضرت معصومه ( س ) در قم نگهداری می شود

۲. در نسخه ۳۹۶۴۲ کتاب " جامع المقاصد " در کتابخانه در کتابخانه ملی ایران این یادداشت وقف نوشته شده است :

" بسم‌الله الرحمن الرحیم الحمدلله الواقف علی الضمائر و الصلوة علی محمد و اله الذین هم سادات الخلایق فی یوم ... وقف مؤید گردانید این جلد کتابرا علیحضرت ... آقا کافور صاحبجمع خزائن عامره بر طلبه علوم دینیه که ساکن اند در مدرسه مبارکه واقعه در اندرون درب ... محلات جوباره اصفهان مهور بمدرسه کافوریه ... فی التاریخ شهر شوال من شهور سنه ثلث و سبعین و الف من الهجرة المقدسة النبویه علیه ... الف الف ثناء و تحیه "

۳. نسخه دیگری از این کتاب که در کتابخانه شخصی مجتبی ایمانیه در اصفهان وجود دارد در سال ۱۰۷۳ ه. ق. وقف طلبه ساکن مدرسه کافوریه شده است.

۴. کتاب " مهج الدعوات" سید بن طاووس که در قرن دهم هجری کتابت شده و این نسخه را آقا كافور صاحب جمع خزانه عامره به وصایت آقا نیكبخت و به تولیت میرزا محمد حسین اوراجه نویس فارس بر حضرت ائمه چهارده معصوم وقف نموده است ، وقف نامه همراه مهر مستطیل « یا عظیم یا حمید عبده نیكبخت ۱۰۴۳ هـ »‌ و به شماره ۱۳۲۸۲ در کتابخانه آیت الله مرعشی نجفی در قم نگهداری می شود.

۵ کتاب " ترجمه قطب شاهی " تالیف ابن خاتون عاملی ( محمد بن علی ) . این نسخه را آقا كافور صاحب جمع عامره در رجب ۱۰۷۵ بر مدرسه واقعه در دروازه كران دار السلطنه اصفهان وقف كرده ، و تولیت آن را با روح الامین نائینی قرار داده است . با مهر (الراضی بقضاء الله الغنی ابوطالب الرضوی )كه نزد او اقرار به وقف شده است . این کتاب در کتابخانه آقای مجتبی سلیمانیه در اصفهان وجود داشته است.

ساکنان و دانش آموختگان مدرسه کافوریه

۱. سیّد حسن بن سیّد علی حسنی نائینی، از علمای جلیل القدر عهد صفویه است. پدر و مادرش از سادات حسنی بوده اند. او در مدرسه کافوریه اصفهان به تحصیل مشغول بوده است.

او نسخه ای از «من لا یحضره الفقیه» را در ۱۵ ربیع الاوّل ۱۰۷۳ ق کتابت نموده است. نسخه در کتابخانه شخصی میرزا علی اکبر عراقی در نجف موجود است.

۲. ابوطالب بن سید حسن حسینی در سال ۱۱۰۰ نسخه ای از اصول کافی را در مدرسه کافوریه کتابت کرده و به شماره ۲۲۰۴ ع در کتابخانه ملی ایران نگهداری می شود. و رقم آن چنین است :

" كتبه بیمناه الداثرة ابن سید حسن ابوطالب الحسینی فی مدرسة الكافوریة ملتمسا ممن قرأه و ینتفع به ان لا ینساه من الدعا فی الخلوات فی ۱۳ جمادی الاخر من سنة ۱۱۰۰ "

۳. نعمت الله بن محمد امير حسني لاريجاني ، در مدرسه کافوری ساکن بود و نسخه ای از کتاب " ‌کلمات حکمیه " را در شنبه سلخ ربیع اول ۱۱۰۸ ه. ق. در این مدرسه کتابت کرد. این کتاب به شماره ۴۶۳۶/۲ در کتابخانه آیت الله مرعشی نجفی در قم وجود دارد.

وی همچنین کتاب " التحصین فی اسرار مازاد من اخبار كتاب الیقین " تالیف سید بن طاوس را در سال ۱۱۰۸ ه. ق. در مدرسه کافوریه کتابت کرده و اکنون به شماره ۴۶۳۶ در کتابخانه آیت الله مرعشی قم وجود دارد.

۴. کاتب ناشناس که نسخه ای از " شرایع الاسلام " محقق حلی را در سه شنبه ۴ ربیع الاول ۱۰۸۹ ه. ق. در مدرسه کافوریه اصفهان کتابت کرده و این نسخه به شماره ۱۸۹۹۴ در کتابخانه مجلس شورای اسلامی وجود دارد.

محله درکوشک و محله باب القصر  اصفهان

* واژه شناسی

کوشک واژه ای کهن در زبان پارسی است.فرهنگ ها درباره کوشک می نویسند : به ساختمان مرتفع یا ساختمانی که در میان باغ ساخته شده یا کاخ ، کوشک گفته می شود. واژه ی کوشک از آن واژه هایی است که به زبان های اروپایی راه یافته و با ریخت لاتین به زبان پارسی باز گشته است و " کیوسک " همان کوشک است.

* پیشینه

در اصفهان دو محله به در کوشک شهرت داشته اند :

یکی کوشک در محله یهودیه ( جوباره) در مرکز شهر اصفهان

و دیگری در کوشک در همسایگی محله بید آباد.

بین اصفهان و نجف آباد هم یک آبادی به نام کوشک هست .

هنگامی که غرب های مسلمان شهر اصفهان را گرفتند ؛ نام های پارسی را به تازی دگرگون ساختند.و در کوشک را " باب کوشک " و " باب القصر " گفتند و برخاستگان از این محله را " باب کوشکی " و" قصری " خواندند.

اکنون جایگاه درست در کوشک یهودیه بر ما روشن نیست و نیازمند به پژوهش بیشتر است.

اما آنچه در کتاب های گذشته نوشته شده این است که نخست شماری از اهالی یهودیه تا از سده ی دوم تا سده ی پنجم هجری به باب کوشکی مادر شده اند ؛ اما از سده ی پنجم و پس از آن دیگر نام " باب کوشکی " دیده نمی شود و " باب القصری " و " قصری " جای آن را می گیرد. از برخی قرائن مانند رقم میرزا محسن کاتب " حاشیه تهذیب المنطق " در سال ۱۱۷۷ ه. ق. هم روشن می شود که محله باب القصر در جوباره اصفهان همان محله باب کوشک یهودیه اصفهان است. اما اینکه محل دقیق محله باب کوشک یا باب القصر در کجای جوباره بوده است تاکنون بر ما معلوم نگشته است.

باب القصر در دوره صفویه دارای یک مدرسه دینی بوده است که در ادامه مقاله به معرفی آن می پردازیم.

همچنین به استناد وقفنامه زبیده بیگم صفوی باب القصر در اواخر دوره صفویه یک یخچال به نام بابا حسن و یک بازار سرپوشیده با ۲۱ باب دکان داشته که از جمله کارخانه شماره در آن بوده است .

در وقفنامه زبیده بیگم صفوی که در سال ۱۱۰۷ ه. ق. تنظیم شده و نسخه عکسی آن اکنون به شماره ۲۱۹د در کتابخانه آیت الله مرعشی در قم وجود دارد به موقوفات زبیده بیگم در محله باب القصر اشاره کرده است :

" ۱۱- كل شش دانگ یك باب یخچال مشهور به « یخچال بابا حسن » در محله باب القصر الصفهان با جمیع لواحق . ۱۲- همگی و تمامی كل « چهار سوق با نه چشمه طاق كه از سه طرف معبر عام است و دكامین طرفین كه عبارت از بیست و یكباب دكان با كارخانه شماعی و پیش دكان » واقع در محله باب القصر اصفهان ، با جمیع توابع و لواحق ."

نام باب القصر تا اواخر دوره قاجاریه در میان مردم و در اسناد و قبالجات به کار می رفته است. از جمله سندی در کتابخانه ملی ایران که در ۱۳۱۷ ه. ق. بدین شرح :

۱. " ‏‫مصالحه‌نامه فروش خانه واقع در محله باب‌القصر اصفهان از سوی احمدخان (فرزند عوض‌علی‌بیک) و همسرش (دختر میرزازکی‌خان) به میرزامحمدعلی و میرزامحمدحسن (فرزندان حاج‌ملافتحعلی کربکندی).‬" موجود در بخش اسناد کتابخانه ملی ایران.

" اجاره نامه بین آقا سید[حامد] با حاجی اسدالله سمسار پیرامون یک باب خانه در محله باب القصر اصفهان به تاریخ ۱۳۲۴ق و خط شکسته دارای کاغذ قهوه ای و فاقد تذهیب " موجود در کتابخانه ملی ملک در تهران.

اما در اصفهان چند جای دیگر نیز به داشتن قصر نامدار شده اند.

۱. محله شمس آباد ( قصر شمس آباد )

۲. محله سنبلستان ( قصر چُلمان )

۳. محله درکوشک ، باب القصر ( قصر درکوشک ) در همسایگی بید آباد.

۴. محله قصر منشی ( قصر منشی ) ، منسوب به منشی الممالک عهد صفویه.

* بزرگان محله باب القصر و درکوشک یهودیه

۱. قاضی ابوعلی حسین بن معمّر بن عبدالصّمد بن احمد بن عبدالواحد بن زکریا کاتب قصری، فقیه و محدث قرن ششم هجری است . وی در اصفهان از ابراهیم بن محمّد بن ابراهیم قفّال طیّان استفاده کرده و ابوسعد سمعانی در اصفهان از او اجازه گرفته است.

۲. ابوالعبّاس احمد بن فضل بن احمد بن عبداللّه بن محمّد قصری اصفهانی، از محدّثین اصفهان در قرن ششم هجری است. ابوسعد سمعانی در اصفهان از وی حدیث شنیده است.

۳. ابوالفتوح عبدالرزاق بن محمّد بن ابوالفتوح قصری اصفهانی از محدّثین عامّه اصفهان در قرن ششم هجری. از محلّه «باب کوشک» اصفهان بوده و از ابومحمّد رزق اللّه بن عبدالوهاب تمیمی، ابوعبداللّه قاسم تمیمی و دیگران حدیث شنیده و ابوسعد سمعانی حدیث ابن کرامه (ابوجعفر محمّد بن عثمان بن کرامه، متوفی 254 یا 256 در کوفه) را از وی شنیده است.

۴. شیخ اسماعیل قصری اصفهانی، از عرفاء و متصوّفه قرن هفتم هجری است. در سلسله الاولیاء در باب او نوشته شده است: «کان عالما بعلوم الظّاهر، متبحرا فیها عارفا بحقایق الباطن محقّقا فی دقایقها و فی المجاهده و المشاهده و المکاشفه له شأن عظم و مرتبه کبر». وی از مشایخ شیخ نجم الدّین کبری بوده، و شیخ نجم الدّین از او خرقه پوشیده است. صاحب عنوان سرانجام در دزفول اقامت گزیده، و همان جا وفات یافته است.

۵. ابواسحاق ابراهیم بن احمد بن یوسف جلاّب باب کوشکی، از محدّثین اصفهان است. ظاهرا در قرن سوم هجری می زیسته، و از اهالی محلّه «بابکوشک» در یهودیّه بوده، از ابن صاعد و محدّثین هم طبقه او حدیث شنیده است.

۶. احمد بن ابراهیم باب کوشکی، عالم محدّث قرن سوم هجری از اهالی محلّه «باب کوشک» یهودیّه اصفهان بوده، از حسین بن حفص نقل حدیث نموده، در سال 278ق وفات یافته است.

۷. محمّد بن حسن بن سعید اصفهانی بابکوشکی از محدثان اصفهان است و محمد بن حسین بن مکرم از او حدیث شنیده است.

۸. محمد علي بن بن امين البر بن محمد حسيني نطنزي نسخه ای از " الروضه البهیه " شهید ثانی را در اواخر دهه سوم صفر ۱۱۲۱ ه. ق. در محله باب القصر از محلات جوباره دارالسلطنه اصفهان کتابت کرده است. این نسخه به شماره ۱۰۷۱۱ در کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران نگهداری می شود. و رقم آن چنین است :

«قد وقع الفراغ من تحریر هذا الشرح الشریف العبد المذنب الضعیف ابن امین البر بن محمد الحسینی النطنزی محمدعلی عامله الله بلطفه الخفی فی محله باب القصر من محلات جوباره دارالسلطنه اصفهان حقت بالامن و الامان حین تراكم امواج الهموم و تلاطم افواج العموم و اندراس خیر الرسوم و انتشار اوصاف المذموم فی اواخر عشر الثالث من الشهر الثانی من السنة الاول من العشر الثالث بعد المأة و الالف من الهجرة النبویة المصطفویه علیه افضل الصلوات و التحیه. اللهم اقطع عنا طول الامل و وفقنا بالعمل قیل حلول الاجل و فلول اللسان عن منفعة الاجل و هی ذكر الله عزوجل و بعد تشفیة القلب من جمیع العلل لانه كالمرات فی كف الاشل و اغسل دنس اوصافنا من رحمتك الغلل و انزل بنا من سعآیب غفرانك الوبل بالعجل برحمتك یا ارحم الراحمین. تم سنة ۱۱۲۱»

۹. محمد شهیر به آقا بابا ، از ساکنان محله باب القصر اصفهان بوده و در ۲۷ رمضان ۱۲۲۲ ه. ق نسخه ای از " حق الیقین " رادر این محله به خط کتابت کرده که به شماره ۷۱ در کتابخانه آیت الله سید حسن فقیه امامی وجود دارد.

* مدرسه باب القصر

مدرسه باب القصر از کهن ترین مدرسه های دینی اصفهان است. دست کم از سده ی دهم هجری پیشینه ی این مدرسه در دست است . شماری از دانشمندان یا جویندگان دانش یا نسخه پردازان ساکن یا شاغل در این مدرسه بوده اند و اغلب آنان از روستاها و شهرهای اطراف اصفهان یا سایر شهرهای ایران بوده اند. و مطابق اطلاعاتی که به دست آورده ایم مدرسه باب القصر جوباره از دوره صفویه تا اواخر دوره ی قاجاریه دایر و طلبه نشین بوده است.

۱. محمد قاسم بن محمد رضا البرماراري کتاب " حاشیه حاشیه الخفری علی التجرید " تالیف : حسین بن ابراهیم تنکابنی را به خط نستعلیق در اول جمادی الثانی سال ۱۰۸۸ ه. ق. کتابت کرده است. این نسخه به شماره ۴۰۲/۱ در کتابخانه شیخ علی حیدر در مشهد وجود دارد.

۲. ابوالحسن بن یحیی کسکری نسخه ای از " سفینه النجاه " تالیف : ملا محمد فاضل سراب را به خط نسخ در چهارشنبه ۲۶ ربیع القا می ۱۱۰۳ ه. ق. در مدرسه درب کوشک اصفهان کتابت کرده است. این نسخه به شماره ۳۰ف۷ در کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران نگهداری می شود.

۳. عماد بن میر حیدر حسینی، از فضلاء قرن دوازدهم هجری. مجموعه ای از چند رساله را در سال 1111ق در مدرسه باب القصر اصفهان به خط نستعلیق نوشته است. این مجموعه به شماره 1157 در کتابخانه مدرسه فیضیه قم موجود است. و شامل: 1. «رساله در جفر» 2. «حاشیه بر شرح الملحض» قاضی زاده رومی، از بیرجندی 3. «تشریح الافلاک» شیخ بهائی4. «شرح بر شرح چغمینی» می باشد.

وی همچنین " نسبة ارتفاع اعظم الجبال الی قطر الارض " شیخ بهایی را در مدرسه باب القصر کتابت کرده است.‌ این نسخه به شماره ۱۱۵۷/۴ در کتابخانه مدرسه فیضیه قم موجود است.

۴. مير محمد امين بن مير محمد حسين مازندراني مشهد سري ، کتاب " آداب الصلاه " علامه مجلسی را در ۲۴ ربیع الاول ۱۱۳۱ ه. ق. در مدرسه باب القصر اصفهان کتابت کرده است‌ . این کتاب به شماره ۱۰۳۵۸/۳ در کتابخانه مجلس شورای اسلامی موجود است.

۵. استاد ملا محمد اسماعیل از مدرسین مدرسه باب القصر جوباره در اواخر دوره صفویه .

۶. غلامرضا بن محمد حسین اصفهانی نسخه ای از " منشآت سلیمانی " تالیف : ابوالقاسم بن محمد رضا نصیری را به خط نستعلیق خوش در مدرسه باب القصر درکوشک اصفهان در ذیحجه ۱۱۳۵ ه. ق. کتابت کرده است. این نسخه به شماره ۱۲۰۲۹/۲ در کتابخانه آیت الله مرعشی در قم نگهداری می شود. رقم و تاریخ نسخه چنین است :

" تمام شد كتاب به توجه جناب مستطاب استاد ملا محمد اسماعیل معلم در مدرسه باب قصر در كوشك "

۷. میرزا محسن کتاب " حاشیه تهذیب المنطق " تالیف : ملا عبدالله یزدی را در سال ۱۱۷۷ ه. ق. به خط نسخ در مدرسه باب القصر مشهور به درب کوشک اصفهان کتابت کرده است . این نسخه به شماره ۲۳۳۲۴ در کتابخانه ملی ایران نگهداری می شود. رقم و تاریخ نسخه چنین است :

" علی ید اقل الطلبه میرزا محسن فی شهر رجب المرجب فی مدرسه باب القصر المشهور بدرب کوشک اصفهان سنة ۱۱۷۷ "

۸. سليمان بن رفيع تنكابني کتاب " التصریح بمضمون التوضیح تالیف خالد بن عبدالله ازهری را به خط نستعلیق در سال ۱۲۰۵ ه. ق. ور مدرسه باب القصر اصفهان کتابت کرده است . این نسخه به شماره ۸۸۹۱ در کتابخانه آیت الله العظمی مرعشی در قم نگهداری می شود.

۹. سيد هادي بن محمد رضا الحسيني التنكابني کتاب " شرح الکافی " ملا صدرا را به خط نسخ درسال ۱۲۱۰ ه. ق. در مدرسه باب القصر اصفهان کتابت کرده است.این کتاب به شماره ۴۶ در کتابخانه عبدالوهاب فرید تنکابن در رامسر موجود بوده و اکنون به شماره ۲۱۶۶۹ در کتابخانه ملی ایران نگهداری می شود. و رقم کاتب و تاریخ آن چنین است :

" قد فرغ من تسوید هذا الکتاب اقل الخلیقة بل لا شی فی الحقیقة هادی ابن محمد رضا الحسینی التنکابنی فی دارالسلطنة اصفهان فی المدرسة المشهورة بباب القصر فی سنه عشرة وماتین بعد الالف غرض نقشی است کز ما باز ماند..."

۱۰. محمد ابراهيم بن عباس علي هزارجريبي در سال ۱۲۱۵ ه. ق. نسخه ای از " مفاتیح الشرایع " فیض کاشانی را در مدرسه باب القصر اصفهان کتابت کرده است. این نسخه به شماره ۷۰۱ در کتابخانه حسینیه شوشتری ها در نجف موجود است.

۱۱. ملّا محمّد حسین بن اسماعیل بسطامی، از فضلای اوایل دوره قاجاریه بوده و در اصفهان به تحصیل مشغول بوده است.

مشارالیه در سال 1217ق کتاب «مبداء و معاد» تألیف آخوند ملاصدرا را در مدرسه «باب القصر» اصفهان کتابت نموده است.

۱۲. یک کاتب ناشناس در جمعه ۱۰ جمادی الاولی ۱۲۱۶ ه. ق. کتاب " المشاعر " ملا صدرا را در مدرسه باب القصر اصفهان کتابت کرده است. این کتاب به شماره ۱۷۹ / ۱-۵ / ۸۸۹ در کتابخانه آیت الله گلپایگانی در قم موجود است.

۱۳. یک کاتب ناشناس در یكشنبه دوم ربیع الاول ۱۲۸۴ ه. ق نسخه ای از " الرواشح السماویه " میرداماد را به خط نسخ در مدرسه باب القصر اصفهان کتابت کرده است. این کتاب به شماره ۳۷۴۹۴ در کتابخانه مرکزی آستان قدس رضوی نگهداری می شود.

* مدرسه باقریه باب القصر

محمد كاظم بن ميرزا محمدبن كمال الدين الحسيني المازندراني نسخه ای از " خلاصه الحساب " شیخ بهایی را در شب چهارشنبه ۲۹ رمضان ۱۱۲۳ ه. ق در مدرسه باقریه در محله باب القصر اصفهان کتابت کرده است. این نسخه به شماره در کتابخانه آیت الله گلپایگانی نگهداری شود.